The fate arcs of the living being Symbol 18

قوس های سرنوشت موجود زنده

– نماد 18

حال ابدی

هنگامی که پطرس در روز جمعه خوب می خواست با شمشیر برای دفاع از عیسی مداخله کند، او کمک را با این جمله دفع کرد: «شمشیر خود را غلاف كن. همه کسانی که شمشیر کشد با شمشیر کشته خواهند شد.» متی 26:52. اما آیا هرکسی که شمشیر را به دست می گیرد - با شمشیر - وقتی زندگی از منظر یک زندگی دیده می شود نمی میرد؟

همین درک توسط عیسی ثبت شد، هنگامی که او بر روی صلیب برای جلادان خود با این کلمات دعا کرد: "ای پدر، آنها را ببخش، زیرا آنها نمی دانند چه می کنند." جلادانش را بخشید. پس آن چه بود که جلادان نمی دانستند؟ آنها نمی‌دانستند که آنچه با همسایه‌مان می‌کنیم، در واقع با خودمان می‌کنیم. آنها قانون سرنوشت را نفهمیدند که ما همانطور که می کاریم درو می کنیم. با این حال، تا زمانی که فقط روی زندگی زمینی حساب کنیم، این قانون اعمال نمی شود.

روی نماد، ردیفی از مستطیل های نارنجی را می بینیم که در جهت سمت راست روشن تر و روشن تر می شوند.
مستطیل ها نماد یک توالی طولانی از زندگی های فیزیکی زمینی هستند.
در مرکز ما می بینیم که با یک مثلث و یک صلیب ستاره ای مشخص شده است، وجود فیزیکی ابدی پسر خدا که با دو خط سفید عمودی مشخص شده است.
پرتوهای نارنجی نشان دهنده ارتباط با زندگی زمینی قبلی و آینده و پرتوهای سفید ارتباط با دوره های معنوی در بین آن هاست. میدان های سفید گسست های دنیای معنوی عشق بین زندگی های زمینی را بیان می کند. این وجود بین دو تجسم از رنج کارما رها می شود. اینجا جهنم نیست روی زمین وجود دارد و زمانی ایجاد می شود که ما در دنیای فیزیکی هستیم.
بین بسیاری از زندگی های زمینی ما تعطیلات داریم. در اینجا همه افکار شیطانی از بین می روند. به عنوان مثال، فردی که سعی می کند با خودکشی از یک وضعیت دردناک فرار کند، بسیار ناامید می شود، زیرا خودکشی فقط در یک حالت تاریک و تاریک معنوی ادامه می یابد تا زمانی که فرد خودکشی توسط فرشتگان نگهبانش از افکار تاریک خود رها شود. سپس «لباس عروسی» بر تن است و همه دشمنی ها از بین رفته است. در دنیای فیزیکی است که آگاهی رشد می کند، نه در دنیای معنوی. خانه عشق و نور است.
میدان زرد نشان دهنده گذشته باستان و سبز نشان دهنده آینده است.
قوس های بنفش در بالا نشان می دهد که چگونه مرگ و میر فعلی با مرگ و میر گذشته و آینده در هم تنیده شده است. زندگی زمینی کنونی با اعمال ما مشخص می شود، نه تنها از این زندگی، بلکه از زندگی قبلی نیز مشخص می شود، همانطور که زندگی آینده ما از قبل در این زندگی با آنچه امروز انجام می دهیم تعیین می شود.
سرنوشت درسی است که به ما می آموزد خوب و بد را تشخیص دهیم. اعمال ما همیشه دیر یا زود به خودمان باز میگردد. زندگی روزمره یعنی ما از درخت دانش می خوریم. برخی تجربیات خوشایند هستند برخی دیگر ناخوشایند. وقتی قانون عشق را رعایت کنیم و همیشه منطقی و عاشقانه مثل خدا رفتار کنیم، سرنوشت خوشبخت می شود. سپس می توانیم از میوه های درخت دیگری در باغ لذت ببریم - درخت زندگی.