The materialistic or incomplete world picture Symbol 22A

جهان بینی مادی یا ناتمام

– نماد 22A

کیهان بی جان
هنگامی که قوه ایمان منحط می شود و بعد احساس کیهانی هنوز به طور کامل توسعه نیافته است، پسر ابدی خدا از مرحله مادی گرایی عبور می کند. پس از آن خدای زنده برای مدتی از دید خود غافل شده است. تمرکز بر روی مواد کاملاً غالب می شود. زندگی را می توان به عنوان بازی تصادفی نیروهای کور تجربه کرد. اما این مانع از این نمی‌شود که افراد مادی‌گرا به طرز فوق‌العاده‌ای انسانی باشند و در نتیجه در عمل نسبت به بسیاری از مؤمنان در رفتارشان مسیحی‌تر باشند. رابطه با خدا در نهایت مربوط به رابطه ما با دیگران است.

با این حال، بیخدایی به اوج فرهنگ مرگ نیز می انجامد. توسعه سلاح های مؤثر کشتار جمعی و روش های کشتار مردم و حیوانات را نمی توان حیوانی نامید. حیوانات در هنر کشتن بسیار پایین تر از انسان هستند.
توانایی اوج انسان برای کشتن را می‌توان به‌طور منصفانه‌تر به عنوان «آگاهی شیطان» توصیف کرد. در این مرحله مادی از رشد، پسر خدا درک نمی کند که هیچ دشمنی، از نظر کیهانی، نمی تواند بمیرد. خود ابدی است. همه موجودات زنده جاودانه هستند.
روی نماد، بخش پایینی نماد 22، جنبه فیزیکی جهان را می بینیم. در بالای میدان تاریک ناهموار، ارگانیسم فیزیکی پسر خدا را می بینیم. پرتوهای مستطیلی زیادی که به سمت داخل به سمت مرکز نماد نشانه می‌شوند، نماد تمام موجودات زنده‌ای هستند که این پسر خدا در سطح مادی، در سطح خرد، و همچنین در وسط و جهان کلان با آنها تعامل دارد. این انسان مادی گرا فقط در زمان و مکان ادراک می کند. بنابراین وجود خدا و خود یک معما باقی می ماند. در قرارگیری مثلث کوچکتر در مثلث بزرگتر، خود پسر خدا و خدا X1 را می بینیم. از آنجایی که این هنوز ناخودآگاه است، ما در اینجا یک علامت سوال می بینیم.

مثلث نماد اصل سه گانه، اتحاد ابدی ماده، آگاهی و خود - X1، X2 و X3 است. قدرت و امکانات دعا، ارتباط ابدی کیهانی بین خدا و پسر خدا، و شناخت عالم روحانی که در همه جا حاضر است، برای انسان مادی نیز ناشناخته است. با علم مادی، مردم در مورد جهان فیزیکی دانش کسب می کنند. بنابراین ماده شروع به تابیدن بر افکار ما می کند. ما دستگاه های فنی مبتکرانه ای ایجاد می کنیم. اما دانش مادی به تنهایی نمی تواند بشریت را از رنج و سرنوشت ناگوار نجات دهد. همچنین نیاز به یک علم از علل معنوی در پشت واقعیت فیزیکی وجود دارد. فقط این می تواند انگیزه اخلاقی عشق را فراهم کند.
مأموریت بزرگ علم فیزیک این است که لعنت کتاب مقدسی را که به دنبال آدم در هنگام خروج از بهشت به دنبال او آمد و به او گفته شد: "در عرق پیشانی خود نان خود را بخورید." این زمانی اتفاق می افتد که دانش مادی کنترل شود و فقط در خدمت محبت همسایه باشد..